Jak wiatr wirujący posród włosów. Wiatr ciepły, delikatny, odczuwalnie ocierający się o skórę. Przyjemny.
Jak promienie słońca. Zachodzącego powoli w odcieniach różu i pomarańczy. Nie chce się oderwać wzroku.
Jak myśl przebiegająca milion razy. Ta sama myśl, jednak wciąż tak świeża, tak czysta i nieodkryta, jak nigdy wcześniej.
Jenocześnie tęsknota. Wciąż nie pozwalająca o sobie zapomnieć - i oby na zawsze.

Wszystko skupia się wokół jednego.